بررسی و خرید کتاب «پیمان خونی»

شاید اسم ماریو بندتی رو نشنیده باشی، ولی باید بدونی که بندتی یکی از مهم‌ترین نویسنده‌های آمریکای لاتینه. کسی که خیلی قبل‌تر از ما، داستان‌هایی نوشته که هنوز انگار درباره زندگی ما هستن. یکی از این داستان‌ها پیمان خونیه. قصه‌ای ساده، ولی تکون‌دهنده درباره تنهایی یه پیرمرد و دوستیِ عجیبی که زندگی‌ش رو عوض می‌کنه.

داستان درباره‌ی اکتاویوئه. یه پیرمرد ۸۴ ساله که سال‌هاست دیگه هیچ‌کس به اسم صداش نمی‌کنه. برا همه شده پدربزرگ، یه شیء عتیقه تو خونه‌ی دخترش. تصمیم گرفته سکوت کنه؛ نه چون نمی‌تونه حرف بزنه، فقط چون دیگه حوصله‌ی حرف‌ زدن با کسی رو نداره. تنها دلخوشی‌ش مونولوگ‌های شبونه‌ی آرومیه که با خودش داره تا مطمئن شه هنوز زنده‌ست. ولی یه روز، نوه‌ش که اتفاقاً اونم اسمش اکتاویوئه، می‌فهمه پدربزرگش هنوز می‌تونه حرف بزنه، و این‌جاست که همه‌چی عوض می‌شه.

ولی کتاب فقط با این داستان تموم نمی‌شه. پیمان خونی یه مجموعه‌ی پونزده‌تا داستان کوتاهه. اگه دنبال مجموعه‌داستانی هستی که هم سرگرمت کنه، هم یه‌خورده عمیق‌تر از یه داستان بی‌سر‌وته باشه، و درعین‌حال لحظه‌های خوشی هم برات بسازه، پیمان خونی از ماریو بندتی انتخاب خوبیه، مخصوصاً با ترجمه‌ی لیلا مینایی از نشر ماهی .

خیلی عجیب است که بیشتر اوقات چهره‌ها و نام‌ها یادم نیست، ولی جزئیات تن‌ها را به یاد می‌آورم. با این حال، گاهی هم اسمی به خاطرم می‌رسد، ولی نمی‌دانم مال کدام تن است. این زن‌ها الان کجایند؟ مامان‌بزرگ صدایشان می‌کنند؟ مامان‌بزرگِ خالی، یا کسی هم هست که هنوز به اسم صدایشان کند؟ پیری یک‌جور بی‌نامی به آدم می‌دهد.