مونوپولی پی دی

Pay Day به‌جای خرید خیابان، یک ماه معمولی را به مسیر بازی تبدیل می‌کند. ممکن است صبح یک معامله ارزان پیدا کنید، چند خانه بعد قبضی برسد که پول نقدتان را بخورد و درست پیش از روز حقوق مجبور شوید وام بگیرید. تاس اتفاق بعدی را تعیین می‌کند، اما قبول‌کردن معامله، نگه‌داشتن پول برای قبض‌ها و زمان فروش دارایی هنوز انتخاب خودتان است.

بامزه‌ترین بخش بازی تفاوت میان «چیزی دارم که شاید بعداً سود بدهد» و «الان پول لازم دارم» است. یک معامله روی کاغذ عالی به نظر می‌رسد، ولی اگر تا پایان ماه فروش نرود بهره وامش می‌تواند سود را ببلعد. بازی خیلی جدی و حسابداری نیست؛ بیشتر همان حس آشنای انتظار برای حقوق را با بدشانسی و خوش‌شانسی اغراق می‌کند.

در شروع بازی تعداد ماه‌های مسابقه را مشخص می‌کنید، هر نفر مهره و پول آغازین می‌گیرد و کارت‌های نامه، رویداد و معامله جدا بُر می‌خورند. در هر نوبت تاس می‌ریزید، روی تقویم جلو می‌روید و اثر روزی را که روی آن ایستاده‌اید کامل اجرا می‌کنید؛ ممکن است نامه و قبض بگیرید، معامله‌ای بخرید، درآمد غیرمنتظره داشته باشید یا پول خرج کنید.

اگر پول کافی ندارید می‌توانید طبق دفترچه وام بگیرید و بدهی را ثبت کنید. با رسیدن به خانه Pay Day حقوق می‌گیرید، قبض‌ها و بهره لازم را تسویه می‌کنید و برای ماه بعد به ابتدای مسیر برمی‌گردید. پایان بازی پس از آخرین ماه توافق‌شده است؛ پول نقد و ارزش معامله‌های قابل‌محاسبه جمع و بدهی‌ها کم می‌شوند و بیشترین دارایی خالص برنده است.