13 سرنخ

۱۳ سرنخ ایده معمایی آشنایی را برعکس می‌کند: همه پرونده شما را می‌بینند جز خودتان. روی هر کارت چند ویژگی مثل زن یا مرد بودن، فضای داخلی یا بیرونی و نوع سلاح وجود دارد؛ پس سؤال «چند کارت زن می‌بینی؟» فقط یک جواب نمی‌دهد، بلکه با چند یادداشت قبلی تقاطع می‌سازد و آرام‌آرام یکی از سیزده مظنون را کنار می‌زند.

توکن‌های ذره‌بین ریتم اطلاعات را کنترل می‌کنند. برای سؤال‌پرسیدن باید ذره‌بین به طرف مقابل بدهید و همین هزینه باعث می‌شود نتوانید همیشه از همان آدمی بپرسید که بهترین زاویه دید را دارد. گاهی نگاه مخفیانه به یک کارت کناررفته از یک سؤال عمومی مفیدتر است و گاهی اتهام زودهنگام، به‌جای شجاعت، فقط یک نوبت ارزشمند را می‌سوزاند.

هر بازیکن یک مظنون، یک مکان و یک سلاح را پشت پرده‌اش می‌گذارد تا دیگران ببینند و خودش نبیند؛ کارت‌های اضافی نیز طبق تعداد نفرات به‌صورت اطلاعات مخفی کنار می‌روند. در نوبت یکی از سه کار را انجام می‌دهید: با خرج‌کردن ذره‌بین از بازیکنی می‌پرسید چند کارت با یک ویژگی مشخص می‌بیند، با استفاده از خبرچین یک کارت مخفی را نگاه می‌کنید، یا راه‌حل کامل پرونده خودتان را اعلام می‌کنید.

پاسخ سؤال فقط یک عدد است و بازیکنان نتیجه را روی برگه استنتاج یادداشت می‌کنند. اتهام شامل نام دقیق مظنون، مکان و سلاح است؛ اگر هر سه درست باشند فوراً برنده‌اید و اگر اشتباه باشد بازی ادامه پیدا می‌کند. نخستین کارآگاهی که پرونده خودش را کامل حل کند پیروز است. نسخه جدید ناشر یک حالت و تغییرات جزئی دارد، پس چیدمان کارت‌های مخفی را از دفترچه همان جعبه اجرا کنید.