بازی کاراگاهان فراطبیعی

در کارآگاهان فراطبیعی، سؤال خوب به‌اندازه جواب مهم است. پرسیدن «چه کسی تو را کشت؟» احتمالاً با یک اشاره مبهم تمام می‌شود، اما سؤال درباره محل، رابطه یا ابزار قتل می‌تواند تکه‌ای قابل‌استفاده از پرونده بسازد. روح هم اجازه ندارد راحت حرف بزند؛ باید همان پاسخ را با گره‌زدن طناب، چیدن کارت‌ها یا حرکت دست یک کارآگاه منتقل کند.

کارآگاه‌ها یک تیم کامل نیستند و هرکدام می‌خواهند زودتر داستان را حل کنند. سرنخ‌ها جلوی همه اجرا می‌شوند، پس وقتی سؤال دقیقی می‌پرسید عملاً به رقیب‌ها هم اطلاعات می‌دهید. برای جمعی که از تفسیر چند جواب ناقص و خندیدن به سوءبرداشت‌ها لذت می‌برد، همین مرز همکاری و رقابت موتور بازی است.

در شروع بازی، یک نفر روح می‌شود و کارت داستانی را که علت، محل، قربانی، قاتل و جزئیات مرگ را توضیح می‌دهد مخفیانه می‌خواند. بقیه ابزارها و کارت‌های تعامل را می‌گیرند. در هر نوبت یک کارآگاه سؤال باز می‌پرسد، کارت تعامل خرج می‌کند و روح باید فقط با روش همان کارت پاسخ بدهد؛ توضیح کلامی اضافه مجاز نیست.

هر کارآگاه در نوبت خودش می‌تواند به‌جای سؤال، پاسخ کامل پرونده را اعلام کند و فرصت‌های حدس او محدود است. اگر کسی عناصر لازم داستان را درست بگوید، او و روح برنده‌اند. اگر همه فرصت‌ها یا کارت‌های تعامل تمام شوند، پاسخ‌های نهایی با داستان مقایسه می‌شوند و نزدیک‌ترین کارآگاه همراه روح پیروز می‌شود.