مارچین وُنچینسکی از سه طراح لهستانی «Paranormal Detectives» است. بازی یک پرونده قتل را به گفت‌وگویی نامعمول میان روح و کارآگاه‌ها تبدیل می‌کند؛ روح حقیقت را می‌داند، اما حق ندارد مستقیم جواب بدهد.\n\nهر کارت تعامل زبان تازه‌ای تحمیل می‌کند: شکل‌دادن طناب، کشیدن در هوا، اشاره یا ابزارهای محدود دیگر. طراحی خوب اینجاست که محدودیت فقط برای خنده نیست؛ نوع سؤال کارآگاه باید با ابزار پاسخ جور باشد و همین، پرسیدن سؤال درست را به بخشی از حل پرونده تبدیل می‌کند.