هفت عجایب

هفت عجایب کاری می‌کند هفت نفر هم تقریباً هم‌زمان بازی کنند. هر دست فقط چند ثانیه جلوی شماست و انتخابتان دو معنی دارد: این کارت برای شهر من چه می‌سازد و اگر ردش کنم، نفر کناری با آن چه می‌کند؟ گاهی بنای علمی مناسب خودتان را می‌سازید و گاهی همان کارت را زیر عجایب دفن می‌کنید تا ترکیب حریف کامل نشود.

تمدن خوب فقط یک رنگ کارت جمع نمی‌کند. منابع، تجارت، جنگ، علم و بناهای شهری روی هم اثر دارند و قیمت هر مسیر به رفتار دو همسایه بستگی دارد. اگر هر دو ارتش بسازند نمی‌توانید جنگ را نادیده بگیرید؛ اگر منابع متنوع دارند شاید خرید از آن‌ها ارزان‌تر از ساختن تولید خودتان باشد. بازی مدام وادارتان می‌کند نقشه اولیه را با دست‌های واقعی هماهنگ کنید.

در شروع بازی، هر بازیکن یک صفحه عجایب و سه سکه می‌گیرد و کارت‌های عصر اول بر اساس تعداد بازیکنان پخش می‌شوند. در هر نوبت همه هم‌زمان یک کارت انتخاب می‌کنند؛ بعد یا هزینه‌اش را می‌پردازند و می‌سازند، یا آن را برای سه سکه می‌فروشند، یا زیر مرحله بعدی عجایب قرار می‌دهند. سپس دست باقی‌مانده به همسایه رد می‌شود.

هر عصر شش انتخاب دارد و بعد قدرت نظامی فقط با دو همسایه مقایسه می‌شود. عصر بعد جهت ردشدن دست عوض می‌شود. پس از پایان عصر سوم، امتیاز نظامی، سکه، مراحل عجایب، بناهای شهری، تجاری، صنفی و مجموعه‌های علمی محاسبه می‌شود؛ بیشترین امتیاز برنده است و سکه معیار شکستن تساوی است.