گل خیال

در کویری بی‌انتها هزاران گُل خیال روییده بود. آن‌ها نامرئی بودند و هیچ انسانی آن‌ها را نمی‌دید. هروقت کسی به کویر می‌رفت و رویایی در سر می‌پروراند، بذر خیالش در کویر می‌رویید، اما اگر رویایش را فراموش می‌کرد گُل خیال در آسمان ناپدید می‌شد.…

• نویسندهشرمین موحد
• مترجمتصویرگر ساناز کریمی طاری
• ناشرنشر بازی و اندیشه
• تعداد صفحه۲۸